Για πολλούς υποψηφίους, η συνέντευξη εργασίας αντιμετωπίζεται σαν ένα τεστ γνώσεων ή σαν μια διαδικασία όπου «πρέπει να πεις τα σωστά λόγια». Στην πράξη όμως, οι περισσότερες συνεντεύξεις δεν κρίνονται ούτε από το πτυχίο ούτε από το πόσο εντυπωσιακό είναι το βιογραφικό.
Αυτό που αξιολογείται είναι κάτι πιο σύνθετο και συχνά πιο ανθρώπινο: αν ο υποψήφιος μπορεί να σταθεί στον ρόλο, στο περιβάλλον και στην καθημερινότητα της δουλειάς.
Ας δούμε τι εξετάζεται πραγματικά.
- Αν μπορείς να συνεργαστείς στην πράξη
Η πρώτη και πιο βασική αξιολόγηση αφορά τη συνεργασία. Οι εργοδότες προσπαθούν να καταλάβουν αν μπορούν να δουλέψουν μαζί σου σε καθημερινή βάση.
Δεν αναζητούν απαραίτητα τον πιο έμπειρο ή τον πιο εντυπωσιακό υποψήφιο, αλλά κάποιον που επικοινωνεί καθαρά, ακούει και απαντά χωρίς ένταση και δείχνει επαγγελματική στάση.
Πολλές απορρίψεις δεν οφείλονται σε έλλειψη προσόντων, αλλά στο ότι ο υποψήφιος δεν ταιριάζει στον τρόπο λειτουργίας της ομάδας.
- Τρόπος σκέψης και λήψη αποφάσεων
Οι ερωτήσεις για δύσκολες καταστάσεις ή προβλήματα δεν γίνονται για να ακουστεί η τέλεια απάντηση.
Αυτό που αξιολογείται είναι ο τρόπος σκέψης, η λογική προσέγγιση των δυσκολιών και αν ο υποψήφιος αναλαμβάνει ευθύνη ή μεταφέρει πάντα το βάρος αλλού.
Ο τρόπος που περιγράφεται μια εμπειρία λέει συχνά περισσότερα από την ίδια την εμπειρία.
- Κίνητρο και λόγος που βρίσκεσαι εκεί
Ένας από τους βασικούς λόγους απόρριψης είναι η έλλειψη ξεκάθαρου κινήτρου.
Οι συνεντευκτές αντιλαμβάνονται αν ο υποψήφιος έχει επιλέξει συνειδητά τη θέση, αν γνωρίζει βασικά πράγματα για την εταιρεία και αν βλέπει τη δουλειά ως επόμενο βήμα και όχι απλώς ως λύση ανάγκης.
Δεν απαιτείται ενθουσιασμός ή υπερβολή, αλλά ειλικρίνεια.
- Στάση απέναντι στην πίεση και την αλλαγή
Καμία δουλειά δεν είναι χωρίς πίεση, λάθη ή αλλαγές.
Στη συνέντευξη αξιολογείται πώς αντιδρά ο υποψήφιος όταν κάτι δεν πάει καλά, αν μπορεί να προσαρμοστεί και αν βλέπει τις δυσκολίες ως μέρος της διαδικασίας.
Οι απαντήσεις που δείχνουν ωριμότητα έχουν μεγαλύτερη αξία από τις ιδανικές αλλά μη ρεαλιστικές ιστορίες.
- Ειλικρίνεια και αυτογνωσία
Οι εργοδότες δεν περιμένουν να είσαι καλός σε όλα, αλλά να γνωρίζεις τα όριά σου.
Θετικά αξιολογείται όταν ο υποψήφιος αναγνωρίζει τι γνωρίζει και τι όχι, δεν υπερβάλλει στο βιογραφικό του και δείχνει διάθεση να μάθει.
Η υπερβολή συνήθως γίνεται αντιληπτή και λειτουργεί αρνητικά.
- Τρόπος επικοινωνίας
Η συνέντευξη είναι και μια δοκιμασία επικοινωνίας.
Αξιολογείται αν ο υποψήφιος μπορεί να εκφραστεί με σαφήνεια, να οργανώσει τη σκέψη του και να απαντήσει χωρίς να χάνεται σε λεπτομέρειες.
Η καθαρή επικοινωνία θεωρείται βασική δεξιότητα σε όλες σχεδόν τις θέσεις.
- Ρεαλιστικές προσδοκίες
Ένα σημείο που συχνά παραβλέπεται είναι οι προσδοκίες του υποψηφίου.
Οι εργοδότες προσπαθούν να καταλάβουν αν ο υποψήφιος γνωρίζει τι ζητά, αν οι απαιτήσεις του είναι ρεαλιστικές και αν υπάρχει κοινό έδαφος συνεργασίας.
Η ασάφεια ή οι αντικρουόμενες προσδοκίες δημιουργούν επιφυλάξεις.
Τι κρίνει τελικά τη συνέντευξη
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η συνέντευξη δεν κερδίζεται από τον πιο δυνατό υποψήφιο στο χαρτί, αλλά από εκείνον που δείχνει ότι μπορεί να λειτουργήσει μέσα στο πλαίσιο της δουλειάς.
Συνήθως προχωρά αυτός που συνεργάζεται εύκολα, σκέφτεται ρεαλιστικά, επικοινωνεί καθαρά και δείχνει διάθεση εξέλιξης.
Η συνέντευξη δεν είναι ανάκριση. Είναι μια συζήτηση για να διαπιστωθεί αν οι δύο πλευρές μπορούν να δουλέψουν μαζί.
